Dit nieuws is 7 jaar oud en is mogelijk niet meer actueel. Consulteer het nieuwsoverzicht voor up-to-date nieuws.
![Guidelines: verboden bedingen Guidelines: verboden bedingen](/sites/default/files/styles/1000x614/public/images/2021-02/Guidelines-verboden-bedingen.png?itok=YWMcIXk6)
Begin mei 2017 publiceerde de FOD Economie ‘guidelines’ omtrent het KB bemiddelingsopdrachten. In deze BIV-Mail gaan we een laatste keer in op deze richtlijnen en staan we stil bij art. 3,4° (verboden bedingen) van het KB van 12 januari 2007, en de interpretatie van de FOD Economie hieromtrent. De guidelines vormen een checklist die de Economische Inspectie hanteert bij de controles van de makelaarsopdracht en zijn bedoeld om op de wettelijke verplichtingen te wijzen en om geschillen te voorkomen. Ze dienen als leidraad voor de inspecteurs om al dan niet te verbaliseren.
“De hierna volgende voorwaarden en bedingen zijn verboden : [...] Schadebedingen die niet wederkerig en gelijkwaardig zijn, onverminderd de toepassing van artikel 83,17°, Wetboek Economisch Recht.
De vereiste wederkerigheid brengt met zich mee dat tegenover een schadebeding dat een bedrag vastlegt bij niet-nakoming door de consument van zijn verplichtingen, er altijd een schadebeding dient opgenomen te worden dat een bedrag vastlegt bij niet-nakoming van een verplichting van de makelaar die hieraan beantwoordt. De vereiste van gelijkwaardigheid brengt onder meer met zich mee dat het bedongen bedrag van dezelfde orde moet zijn, en dat niet aan één partij het bewijs van schade wordt opgelegd, terwijl een schadebeding ten voordele van de andere partij dit bewijs van schade niet oplegt.”
Als de vastgoedmakelaar een schadebeding voorziet, moet hij voorzien in een gelijkwaardige schadevergoeding ten voordele van de consument ingeval hij zijn hoofdverbintenis, (het vinden van een huurder of koper onder de overeengekomen voorwaarden), niet nakomt. Dat hij hiervoor niet de nodige inspanningen zou hebben gedaan kan bv. blijken uit de rapporteringsverplichting. Gelijkwaardigheid betekent dat de bedongen bedragen (voor zowel niet-naleving door de consument als door de makelaar) van dezelfde orde moeten zijn. Er mag ook niet aan de consument worden gevraagd om bewijs te leveren van deze schade, terwijl dit voor de makelaar niet vereist zou zijn.
“Eenzijdige bepalingen die enkel voorzien in een schadevergoeding voor de makelaar zijn onrechtmatig en dus van rechtswege nietig”, aldus de de FOD Economie.